Émile Boggio

 

Émile Boggio: zijn waarde op de kunstmarkt

Echte culturele brug tussen Frankrijk en Venezuela, Émile Boggio (1857-1920), ook wel Emilio Boggio genoemd, is een postimpressionistische schilder geboren in Caracas en overleden in Auvers-sur-Oise. Opgeleid aan de Académie Julian onder anderen bij Jean-Paul Laurens, William Bouguereau en Henri Martin, wordt zijn artistieke productie aanvankelijk gekenmerkt door academisme en symbolisme voordat hij rond 1900 een impressionistische wending maakt, in contact met Camille Pissarro en Claude Monet. Gedurende de laatste twintig jaar van zijn leven maakt hij talrijke landschappen van de Franse plattelandsgebieden. Een retrospectieve tentoonstelling in Caracas inspireert de jonge generaties Venezolaanse kunstenaars en bevestigt hem als een van de belangrijkste impressionistische schilders uit Latijns-Amerika. We moeten ook de belangrijke fotografische productie van Émile Boggio vermelden, die zich in een picturalistische lijn bevindt. Tijdens zijn leven heeft Émile Boggio regelmatig geëxposeerd op de Salon d’automne en de Salon des artistes français. Hij bereikt rond 1910 een zekere bekendheid op de kunstmarkt, gepromoot door zijn galeriehouder Georges Petit. Na zijn dood daalt zijn waarde geleidelijk, voordat deze in de jaren 1970 weer stijgt door de oprichting van een monografisch museum in Caracas. Sinds een tiental jaren stijgen de taxaties en de verkoopprijzen van zijn werken aanzienlijk, vooral op de Franse, Amerikaanse en Venezolaanse markten. De recente erfgoedstatus van zijn atelier in Auvers-sur-Oise kan bijdragen aan het versterken van zijn al relatief solide waarde, en maakt hem tot een opkomende waarde op de kunstmarkt.

Émile Boggio: prijzen, aankoop, verkoop en veiling

De impressionistische schilderijen van Boggio, die voornamelijk landschappen voorstellen, zijn de meest voorkomende op de kunstmarkt. De schilderijen van middelgroot en groot formaat (meer dan 50 op 50 cm) van postimpressionistische kwaliteit zijn het meest gewild en hebben een sterke waarde. Voor dergelijke doeken variëren de taxaties en de verkoopprijzen doorgaans tussen 10.000 en 15.000 euro tijdens de veilingen. Een schilderij uit 1917, getiteld « Le chemin de Bourgogne, Auvers », van 65 op 81 cm, werd in 2018 voor 18.200 €* verkocht (Aguttes Parijs). Vrouwelijke portretten, die zeldzamer zijn, kunnen ook goede prijzen opleveren: in 2012 werd een « Portrait au déshabillé » uit 1904, van 80,6 op 56,7 cm, verkocht voor 23.759 €* (Sotheby’s New York). Voor een schilderij van kleiner formaat, vaak met een vrijere stijl, moet je rekenen op taxaties en verkoopprijzen tussen 2.000 en 5.000 euro. De schilderijen van Émile Boggio die vóór 1900 zijn gemaakt, en die meer leunen op de technische en iconografische vocabulaire van zijn meesters aan de Académie Julian, zijn veel zeldzamer maar ook zeer gewild op de kunstmarkt. Een doek uit 1888, getiteld « La Lecture », van 151 op 201 cm, vormt zelfs een record voor een werk van de kunstenaar dat op veiling is verkocht. Dit werd namelijk voor 62.187 €* verkocht in 2011 tijdens een belangrijke verkoop gewijd aan Latijns-Amerikaanse kunst (Sotheby’s New York). De tekeningen van Émile Boggio, talrijk en met een lagere waarde, hebben doorgaans taxaties en verkoopprijzen die beginnen bij 200 euro en kunnen oplopen tot 1.000 euro. *kosten inbegrepen « Femme dans un fauteuil », Olieverf op doek, rond 1904, 101 x 129 cm, Émile Boggio, verkocht voor 16.687 euro kosten inbegrepen in 2015 (Christie’s New York)