Georges Lacombe

Georges Lacombe : zijn waarde op de kunstmarkt

Georges Lacombe (1868-1916) is een schilder en beeldhouwer van de Nabi-groep. Hij ontmoet Paul Sérusier in Bretagne in de zomer van 1892. Het jaar daarop sluit hij vriendschap met de andere leden van de groep, Maurice Denis, Henri-Gabriels Ibels, Pierre Bonnard en Paul-Élie Ranson. In de schaduw van zijn collega's is hij echter een belangrijke figuur in deze beweging die de basis legde voor de moderne kunst. Doordrenkt van het synthetisme van Gauguin, maakt Georges Lacombe japonistische schilderijen met gestileerde vormen. In zijn doeken zijn de diepe tinten aangebracht in vlakken en afgebakend door zwarte contouren. De kunstenaar stelt landschappen, bossen of zeegezichten voor, evenals figuren van Bretonse vrouwen en ruiters. Aan het einde van de 19e eeuw evolueert hij naar een neo-impressionistische stijl met een levendig palet en een suggestieve toets. Onder de nabis wordt Georges Lacombe vooral gewaardeerd om zijn sculpturen. Hij geeft de voorkeur aan hout voor directe bewerking, hoewel hij ook bronzen of keramieken maakt. De schilderijen en sculpturen van Georges Lacombe komen samen in eenzelfde verontrustende, mystieke en esoterische universum. Tijdens zijn leven probeert de kunstenaar zijn schilderijen of sculpturen niet te verkopen. Sindsdien zijn zijn werken opgenomen in mooie collecties zoals die van het Musée d’Orsay in Parijs, de musea voor Schone Kunsten van Quimper en Brest, en het Petit Palais in Genève. Op de kunstmarkt zijn de schilderijen, sculpturen en tekeningen van Georges Lacombe extreem zeldzaam, maar niet zonder waarde. De gesculpteerde houten werken en japonistische doeken, gemaakt tussen 1893 en 1898, hebben een bewonderenswaardige waarde op de markt en wekken de nieuwsgierigheid van verzamelaars. 

Georges Lacombe : prijs, aankoop, verkoop en veiling

Voor een schilderij van Georges Lacombe beginnen de aankoopprijzen gemiddeld tussen 1.000 en 12.000 euro voor een neo-impressionistisch doek dat een klein landschap voorstelt. Ze stijgen tussen 15.000 en 30.000 euro voor landschappen of portretten met een levendig palet, die iets eerder of later dan de nabi-periode zijn.  De japonistische schilderijen uit de nabi-periode zijn bijzonder gewild bij verzamelaars. Voor een van hen moet men gemiddeld tussen 55.000 en 90.000 euro rekenen. In 2015 overschrijdt het doek « Cheval au bas » ruimschoots de schattingen van de experts. Dit olieverfschilderij op doek wordt verworven voor het mooie bedrag van 175.400 €* tijdens een veiling (Artcurial, Parijs). De sculpturen van Georges Lacombe zijn net zo zeldzaam als gewild op de kunstmarkt. Als de prijzen beginnen tussen 1.000 en 4.000 euro voor een keramiek of een terracotta, stijgen ze gemiddeld tussen 4.000 en 12.000 euro voor een bronzen beeld. Voor een houten sculptuur stijgen ze aanzienlijk. Men moet rekenen op tussen 60.000 en 150.000 euro. In 2000 overschreed « La danse bretonne », een sculptuur van notenhout, de schattingen die door de expertise waren gegeven. De sculptuur wordt verkocht voor 227.099 € tijdens een veiling (Christie’s, Londen). De prijzen schommelen gemiddeld tussen 500 en 2.000 euro voor een tekening van een portret, en stijgen tussen 2.500 en 7.000 euro voor Bretonse vrouwen. Het verkoopresultaat van een dubbelportret, recto verso, overschreed deze schattingen tijdens een veiling. In 2015 wordt « Portrait de Madame Wenger à Camaret-sur-Mer ; Portrait du marin », een zwarte steen op blauw vergé papier, verkocht voor 21.250 €* (Christie’s, Parijs). * Inclusief kosten « Cheval au bas », olieverf op doek, Georges Lacombe, verkocht voor 175.400 € in 2015 (Artcurial, Parijs)